Ik had een droom …

En nadat Ibraham het schaap geofferd had, verscheen een teken aan de hemel, dat tot ver in het oosten zichtbaar was. En allen wisten: hier had de Onbewogen Beweger een handje in.

(Je kunt ook eigenhandig klikken.)

DrogLogium Agnosticon v.9-15

In de beweging transformeert de vorm.

Moondancepainting van Elisabeth Karstens. Performance in Odeon, Amsterdam

videostill uit performance moondance

In de beweging transformeert de vorm.

Moondance. Resultaat in atelier 6x2 m

Moondancepainting van Elisabeth Karstens. Performance in Odeon, Amsterdam .
(Glow in the dark)

fotons, having a ball

foton, just awake

Foton, just awake.

When Gerard Blommesteijn introduced us to the theory of quantummechanics and his idea of connecting 'consciousness' to the theory, the most perplexing thing to me was his answer to the question "What does a foton look like?"
"It has no image", was his answer.
That same week I had been photogrphing and one of the images I had stuck to my wall kept presenting itself to me as a foton - every time I saw it I thought 'well here's a foton!' and I ended up saying "Hello foton!" in the mornings when I first saw it.
From what I understand of quantummechanics a foton is in a position of to be AND not to be before superposition. This particular foton has just been chosen to be and has therefore just woken up, so to say.
It actually is a picture of a lamp.
This brings me to the question: is light alive? And after that; is consciousness another word for life?
Very interesting is that in philosophy both Eastern and Western, the term 'enlightenment' is used connected to describe those who live more fully or on a spiritually higher level.

"unity of consciousness" & quantum mechanics

Two meanings of "unity of consciousness" in relation to quantum mechanics.

The term "unity of consciousness" may be used for (1) the inner experience that we all have, of being one single entity, one person, one "I". But it may also be used for (2) the idea that all consciousness of all beings is in reality one and the same consciousness, one "World-soul". In order to explain the "unity of consciousness" in its first meaning (1) in scientific terms, we have to search in our understanding of nature for a unifying principle that is so tight that it binds parts of a system into a real unity. The Quantum Mechanical (QM) entanglement principle joins parts of a system together in such a way that a change in one part of the system directly effects the other parts, without transmission of signals, particles, waves or whatever. If this QM entanglement principle is responsible for the "unity of consciousness", it means that the signal processing in (the brain of) the organism must be able to work toward a single complex entangled wave function, the reduction of which is identical to all the experiencing and choosing that the "I" does at that moment. ("I" or "I-ness" is that which experiences in an organism.) Just before its reduction this wave function contains in a vast QM superposition all the different possibilities of perception and choice that the "I" has at that moment. This gives a model of reality in which causality is back in quantum mechanics, in which there is free will and in which there is transfer of (experiential) information to the "I" ("I-ness") and transfer of causes from it, all without energy transfer! Quantum mechanical entanglement then binds the separate parts of the total of experiences and causes together to one complete phenomenal perspective of experiences and causes.
But how then about the second "unity of consciousness" (2) in the meaning of one "World-soul"? Could that unity also originate from a big all-encompassing entangled wave function? And do we need another principle or concept to account for the sense of separation that we feel with respect to other beings, instead of experiencing and acting in the awareness that all consciousness in reality is this one "World-soul"? The so-called Heisenberg picture of QM shows a strong resemblance with this view: the fixed state vector (corresponding to the unchanging "World-soul" or central "I-ness") is seen by "the illusion" (the "veils") of the variable operators. These operators represent observables as well as "actables/choosables". The total of measured quantities is then the grand total of all experiences and choices of all beings through which the "World-soul" experiences and chooses. In the depth of the entanglement between the different beings there may be effects of the unity of their "consciousnesses", for instance: in this picture the joint origin of all beings reflects itself in the creation of entanglements that have to do with the deep unity-feeling that we can have with fellow-beings. I would like to discuss the above issues with the audience.

Gerard, 15 november 2007

Dit 'Abstract' voor een presentatie heb ik ingestuurd voor de conferentie 'Toward a Science of Consciousness 2008' die volgend jaar in april in Tucson Arizona gehouden zal worden. Ik dacht dat (sommigen van) jullie het misschien leuk zouden vinden om dit te lezen. Het is de eerste keer dat ik op een dergelijke conferentie zo expliciet het idee van een grote eenheid van bewustzijn naar voren ga brengen. (De inspiratie van kunstenaars (m.n. in WitterdanWit en Arps&Co) heeft bijgedragen tot deze doorbraak.)

Kunst is iets dat ik gemaakt heb

Spraakwatervallen verwacht je niet zo snel

in platland waar men woorden nog meet per el.
Toch worden er hier velen tegen de vlakte geleuterd,
onder de duizend bladzijden kijkt men al beteuterd.
Wie kan lezen, moet er voor bloeden.
Voor wie kan spreken moet men zich hoeden.

De handen van de moordenaar vormen een verleden
vol uien en ander onverwerkt leed dat tot op heden
op de vingers van een hand te schrijven bleek.
Wat aanvankelijk aantrekkelijk leek
aan exacte vakken was te ontleden,
daar de menselijke maat werd gemeden.

drog eb
quark hap

Gelukzalig zijn de armen van geest,
want zij weten niet, wat ze missen.
De mond vol dode letters en vissen
die krokodillentranen zijn geweest.

Letters met een hoogst eigen wil
die zich niet naar mijn zin voegen.
Zodat zij zich terdege afvroegen
welk vuig woord ik nu weer uitgil.

Alles is deel van het geheel
maar dan net een deel te veel
voor een deel een voordeel
deurverdeler en soms partieel.

Als ik naar de letter leef,
dan bleef die wel met schreef,
maar draait om alle assen
wat ook geldt voor witwassen.

Wat rest zijn enkel woorden
van troost, geen sprakeloos
gebaar of teken dat verkoos
te stikken eer ze het smoorden.

Lijken bleken in de zon veel sneller.
Levens blijken achteraf veel korter
voor de vadsig luie binnensporter.
Leugens branden thuis veel feller.

De gevaren van uit het hoofd leren,
schijnen groter in het duister dan
men met het blote oog ontwaren kan.
Volkswijsheden kan men niet keren.

Sinds kort ben ik in TAO en kan er
helemaal niets meer aan vastknopen.
Zie zelfs geen verbinding meer lopen
tussen nu en straks of vroeg- en later.

TAO mag geen naam hebben,
althans niet in het Nederlands.
Bij de Kwantum of tweede hands
willen ze nog wel eens na ebben.

In De Sleghte staat van ontbinding,
los van iedere grond van waarschijn
of weerschijn, schijnt het uiterst fijn
poeder te leiden tot oor verblinding.

Je hoort niet wat je stoort.
De vraag wat hier nog spoort,
wordt niet meer voorgesteld,
wat in inheemse kringen geldt
als water voor dorstige zielen,
die ons voornamelijk ontvielen.

Ten hemel schrijdend voetvolk velt
zichzelf graag voor het grote geld,
als het kleine niet meer waardig buigen
toestaat als teken van oprecht smuigen.
De krokodil als tijdwaarnemer tussen
pre- en postbezorging van haastklussen.

Dat is de eeuwig ware kunst

Rest me nog een enkele vraag.
Viel er iets te zien vandaag,
te voelen, te horen of te snuiven?
Viel er iets of zag u het schuiven,
letterlijk of figuurgezaagd,
éénparig versneld of vertraagd?
Kwam het uit de eerste hand?
Een grafeem of opa’s laatste tand?

robbert
07-04-07



Dit was de tekst die ik in de tuin van Arps-gallery in het voorjaar uitsprak als eerste reactie op het vertoog van Gerard. Bovenaan een animatie die ongeveer weergeeft wat ik ondertussen met mijn handen deed. Ik plaats deze tekst niet alleen om het plaatje zo compleet mogelijk te maken op deze Blog, maar vooral om als nieuw toegetreden auteur te voelen hoe het Blogt. Ik zal jullie nu niet al te veel vervelen met de rest van mijn hersenspinsels. Wie niet wil luisteren moet maar linken naar DrogLog daar haal ik alles uit de kast.

DNA orbit animated door Ella Arps

DNA orbit animated:


(Klik op de afbeelding)

Gebakken vis met diepgang door Robbert van de Weetering (vrijdag 2 november 2007)

Ik wou dat ik deze titel voor ons project quantum mechanica, kunst en het bewustzijn zelf had verzonnen. Hij lag zomaar voor het opscheppen en een stroom van grappen, grollen, associaties, aha erlebnissen en herkenning kwam direct bovendrijven bij alle betrokkenen.
Inderdaad gebakken vis zwemt niet, dat zou een nadeel van de titel zijn, want wetenschap, kunst, eigenlijk iedere cultuuruiting moet toch zwemmen, c.q. bewegen, groeien, voortgang kennen.
Dat het over dooie vis gaat, betekent voor mij nog meer. Mijn worsteling met de symboliek van de appel: De kern van de zaak, bleek geen recht te doen aan de bron, de queeste van Gerard Blommestijn naar het bewustzijn van een foton.
Hij bleek allang niet meer op zoek te zijn naar een verklaring voor het bewustzijn, maar inderdaad rust gevonden te hebben bij de god Ikke van de new age.
Dat had ik toch moeten herkennen. De eerste christenen maakten hun aanwezigheid in de romeinse catacomben ook kenbaar door het symbool van de vis.

Na de euforie van bevrijding, komt de beklemming van het ongewisse. Blijkbaar is iedere verklaring voor het bewustzijn weer legitiem en hoef ik niet meer bang te zijn voor zelfstandig opererende materiële objecten. Ze komen wel door de Turing-test, maar god heeft er gewoon een handje in gehad. Toevallig geloof ik niet in god.

Toeval bestaat echter niet, ik zal wel op de brandstapel terecht komen of na eerde derde graads verhoor op de bodem van de zee.


(Om het complete bericht te lezen, kun je deze link volgen: DrogLog: gebakken vis met diepgang)

En weer een paar tekstjes van Marry Linke (donderdag 25 oktober 2007)

~

Ik ben
De toekomst
Van morgen

Ik besta
Nog niet

Ik ben
Een onbepaald
Leven

Beschreven
Door het moment
Van nu

~

Soms
Als je iets goed
Wilt zien moet
Je door de ogen
Van een ander kijken

Maar
Geen kloppend bloed
Noch stromend moed
Doet me die visie
Toch bereiken

~

Ik hoor in een ander licht
En zie in een alternatief geluid

~

Flexibel licht
Wat wellicht
Mij het zicht
Zal gaan geven

~

Ultraviolet
Viel er vormvol over
En betoverde het
Tegen beter weten in

~

Brandend
Veranderend
Verzandend
In niets

~

Gebakken vis (met diepgang) van Gerard Blommestijn (woensdag 17 oktober 2007)

Vanuit het 'toeval van het moment' is deze gebakken vis ontstaan, waarbij Gerard eigenlijk onbewust een letterlijke uiting gaf aan de betekenis van zijn vis.

Foto van de gebakken vis (met diepgang):

Schilderij van René Blommestijn (woensdag 17 oktober 2007)

Schilderij met als inspiratie 'de vrije natuur', de schoonheid van de vrijheid en van het moment.
Omdat ik denk dat het bewustzijn van iemand verlangen heeft naar iets filosofisch, iets godsdienstigs, daarom heb ik een onderwerp gekozen dat zo filosofisch mogelijk voor mij is.
Dat is de sfeer van de natuur in Nederland of Noorwegen of Zweden, omdat dat het eerste was wat ik goed genoeg vond, zo schoon.

Foto van het schilderij:

Update van Rick Spann (woensdag 3 oktober 2007)

Even een update van mijn artistieke omzwervingen:
Bezoek van Gerard gehad op mijn atelier. Was uitermate verhelderend, inspirerend en gezellig. Hoewel bij mij alles altijd op het laatste moment nog omgegooid kan worden, lijkt mijn bijdrage aan het Quantumgebeuren zich langzamerhand toe te spitsen op een viertal aangelegenheden:
1. het werk "It's Not Coming Back To Me Now" (zie elders in dit forum/de gallery)
2. een project gebaseerd op dat prachtvolle geleuter van Edward de Bono omtrent verticaal vs. lateraal denken (al heel lang een "stokpaardje" van mij, en grappigerwijs ook aanwezig in de literatuurlijst van Robbert bij zijn epistel in Ella's recente overzichtsmailtje). Hierop gebaseerd een filosofietje van mezelf omtrent begrippen als schuld, compassie, afwezigheid, emotie, conclusie en visioen, en dat dan weer vergezeld door ideeën omtrent tijd (verleden, heden en toekomst), en dat dan weer verbeeld middels objecten en teken- / schilderwerken. Ik heb er een aardige poos over gedaan om het verhaal Gerard uit de doeken te doen, en zal het hier dus nu even bij houden; binnenkort meer.
3. een enkel klein werkje bestaande uit twee huis- tuin -en keukendingen die, in de juiste combinatie, toch ernstig het gevoel opleveren dat er een "beam" op je af, of door/langs je heen schiet. Dit gaat mogelijk gecombineerd worden met aan ander bevriend object aan de andere zijde, waar die zich dan ook moge bevinden (maar indien mogelijk ver weg).
4. als idee van Gerard: een verbale/schriftelijke bijdrage, qua poging tot verwoorden van moeilijk verwoordbare zaken

Waarbij aangetekend dat ik natuurlijk niet teveel zal willen doen, qua ruimte laten aan eenieder. Is slechts een opsomming van mogelijkheden. Soort van superpositie...

Op de overige inmiddels gearriveerde ideeën en beeldmateriaal zal ik gauw reageren, heb ik bekeken en wil ik nogmaals doen vooraleer te reageren. Daarnaast ga ik nu nog even verder met mijn eigen brainstormselen. Ook i.v.m. de Oude Kerk -expo, die met rasse schreden nadert, en waarvan de contouren van mijn bijdrage (drie installaties, film, cd, performance) zo langzamerhand duidelijk worden.

groeten aan iedereen, en veel inspiratie toegewenst, in alle opzichten.
rik

Een ander perspectief: 2D-wereld door Marry Linke (maandag 3 september 2007)

Geïnspireerd door de prachtig ronde vormen en lijnen van de mens en zijn omgeving ben ik, samen met mijn computertekeningen, nog dieper de 2D-wereld ingedoken. En misschien is het vanwege mijn persoonlijke aantrekking naar abstractie, maar deze 2D-wereld werd al snel meer vreemd en anders van de wereld die wij gewend zijn om te zien. Hierin kan ik nog een onderscheid maken in a) bepaalde door de mens vormgegeven, vaak geometrische landschappen en uitzichten, b) natuurlijke landschappen en uitzichten en c) de mens. Hoe het eindresultaat of het meervoud hiervan er precies uit gaat zien, weet ik nog niet, maar ik merk wel een duidelijk verschil in stijl in mijn schetsen tussen de verschillende thema’s. Dit zijn de eerste tekeningen, velen meer volgen nog. Ik denk dat uiteindelijk de meest geschikte tekeningen zullen worden geplaatst in één groot vlak, sommigen zullen individueel het sterkste uitkomen.

Enkele computertekeningen:

Nog meer leuke tekstjes van Marry Linke (woensdag 29 augustus 2007)

~

Ik ben te laat, te laat geboren
Ik ben te laat, laat met mijn woorden
Ik ben te laat, laat met mijn gedachten
Ik ben te laat, te laat met mijn zin

Ik ben te laat, en ik vraag me af
Of ik ooit op tijd zal zijn
In de tijd, bij de tijd
Tussendoor slijt
Alles met de
Ware aard van welk leven
En raak ik alles kwijt

~

De verveling van de vergeelde dagen slaat toe wanneer het boek dicht gaat.

~

Automatismen zijn de zonden die verbonden mogen worden met de rechten waar wij voor vechten. Het zijn echt de laatste slechte belevenissen.

~

Een ander perspectief: MultiD-wereld door Marry Linke (woensdag 29 augustus 2007)

Vanwege mijn problemen met een duidelijk beeld voor ogen te krijgen in mijn fantasie over meer dimensies, dwaalden mijn gedachten af naar een wereld in minder dimensies, in 2D (lengte en breedte). Later hadden mijn gedachten de moed gevonden om de bizarre wereld van meerdere dimensies te betreden. En misschien zijn er enkel clichés terug te vinden, maar de beelden die ik visualiseerde waren chaotisch en onordelijk. Ik zag verschillende werkelijkheden en realiteiten, verschillende plaatsen en ruimtes vervlochten in tijden die ik niet begreep. En het waren rare, vreemde en een beetje angstaanjagende plekken. Natuurlijk, aangezien de wereld die we kennen zou in multiD letterlijk overal en nergens, voor altijd en voor een milliseconde allemaal tegelijkertijd zijn. Als de wereld die we kennen er niet zou zijn…

Enkele foto(collage)’s:

Photonic World door Vincent Polverino (dinsdag 28 augustus 2007)

Dit is de eerste serie die ik gemaakt heb in zwart/wit. Bij de meeste foto's ben ik toch vanuit bepaalde associaties uitgegaan die ik heb bij het onderwerp Quantum mechanica en Bewustzijn. Ik gebruik dan ook zowel de 'Lichtwereld' -of de voor ons onzichtbare/mystieke wereld van de fotonen - als de 'Materiele wereld' van de organische moleculen. Bij Bewustzijn ga ik uit van een 'Alziend oog' dat vanuit een 'Superpositie' - de heldere leegte (?) - het 'Al' kan overzien.

Enkele foto’s:


Expandingtrees


I of the storm


Luciferstail


SolarflowerBW


Transformation

Gedachten van Robbert van de Weetering (maandag 13 augustus 2007)

Het droevige [of hoopgevende] van dat zogenaamde bewustzijn, is dat je het door welke willekeurige bril dan ook kunt bekijken, maar altijd vastloopt in je redenering.
Nu kan dat aan mijn beperkte manier van redeneren [of gebrek aan logica] liggen, het zou ook aan het te beredeneren object kunnen liggen.

Vandaag heb ik het eens geprobeerd vanuit de invalshoek van de analogie.
Stel dat de processen in onze bovenkamer geen 'echte' processen zijn, maar analogieën.
Ik zie, hoor en voel dat jij een stoel verschuift. Hoe weet ik nu dat jij een stoel verschoven hebt? Die stoel zit niet in mijn hoofd, jij zit niet in mijn hoofd, jouw spierkracht niet en het kinetische wonder van de verplaatsing [in de tijd] niet.
Toch kan ik er met iemand anders, die ook aanwezig was bij dit wonder over praten. We hadden er een filmpje van kunnen maken of andere meetmiddelen kunnen aanwenden om dit wonder meer te objectiveren.
Praten, filmen, meten, allemaal middelen om het object 'jij verschuift een stoel' te beschrijven, maar het is dat object niet, hoe roerend wij het ook met elkaar eens zijn over de woorden, beelden of meetresultaten.
Ik heb het dus niet over intersubjectiviteit. We zijn het gewoon eens over onze waarneming, maar niet over de manier waarop die waarneming tot stand is gekomen.
In negen van de tien gevallen is dat geen enkel probleem [meer], we zijn uitstekend in staat om verklaringen, gevolgtrekkingen en voorspellingen op basis van die waarnemingen op te stellen, we kunnen er mee werken, we kunnen er mee leven. Ook het feit dat de waarneming en het waargenomene nooit gelijktijdig plaatsvinden en niet op dezelfde plaats, hoeft geen beletsel te zijn om aan de geldigheid van de waarneming te twijfelen.
De waarneming zelf is ons object, dat is het probleem.
De fluxus kunstenaar Nam June Paik heeft dat prachtig verbeeld met zijn installatie van de boeddha die naar zichzelf zit te kijken op een monitor waar een videocamera aan vast zit.
Het is simpelweg een kringloop redenering, de uitkomst van het probleem is de vraag.
De kwadratuur van de cirkel.
Onder waarneming versta ik het resultaat van het waarneemproces en schakel het daarmee gelijk met bewustzijn: weten dat we hebben waargenomen. Cogito ergo sum.
Wat op zich ook een retorische uitspraak is.

Misschien moeten we het hebben over kennis.
Kennis als resultaat van weten.
Misschien moeten we het hebben over emotie, bijvoorbeeld liefde als resultaat van onvoorwaardelijk aanvaarden.
Het zijn maar wat analogieën.
Het waargenomene [je zou het ook de 'objectieve werkelijkheid' kunnen noemen] blijken we sinds Aristoteles heel goed in materiele termen te kunnen beschrijven. Die materiele termen zijn de waarneming. Let wel, het zijn termen, omschrijvingen, formules, kortom analogieën. En een analogie is nooit het voorbeeld zelf.

De quantum mechanica gaat over bedenksels, constructies, modellen. Immers een quark, een foton enzovoort heeft nog nooit een mens gezien [of een mens nooit gezien]. Het lijkt alleen erg aannemelijk dat ze bestaan, omdat we er heel goed processen mee kunnen verklaren die anders onbegrijpelijk bleven. We [be]denken dus dat ze bestaan.

Over denken gesproken.
Denken is altijd bewegen. Het hoeft niet altijd causaal te zijn. Maar wel sequentieel. Je gaat van de ene imaginatie, denkbeeld, projectie, analogie -geef het maar een naam- naar het volgende, of naar de voorgaande [lastig die lidwoorden]. Het is dus een proces. We zijn weer terug bij Einstein. E=mc2. Het onlosmakelijke verband tussen massa en energie.
{Schreef ik bijna het onsmakelijk verband.]
Freud en Einstein als de boosdoeners van de twintigste eeuw.

Over twijfelen.
Dit draaiboek begint met een gedachtegang over twijfelen al voor we met dit hele project waren begonnen. Twijfelen is de bron van nieuwsgierigheid, van denken, van willen weten, van zoeken naar de betekenis van mijn [ons] leven.
We spreken van gezonde twijfel. [Waarschijnlijk ben ik daardoor op het idee van de appel gekomen, dat houdt de dokter weg, zeggen de Engelsen.]
Toch worden we soms ziek van de twijfel. Dan hebben we een dokter nodig. Sommige dokters bedienen zich van de logica [wetenschappers], zij varen blind op de rede en geven geen remedie tegen de ziekte maar bieden Uitsluitsel.
Andere noemen zich profeet, priester of sjamaan, die betrekken hun kennis uit het Grote Magazijn.
En dan zijn er ook nog [levens]kunstenaars, die genezen niet, die zaaien Twijfel.